Πώς βρέθηκα στη "ΓΑΛΙΛΑΙΑ"

Μια μέρα, μες τον πόνο μου και την απελπισία μου, βρέθηκε στο δρόμο μου, η φίλη μου, η Σοφία. Περπατούσα, αλλά δεν είχα βήματα πλέον να συνεχίσω. Τότε η φίλη μου με ρώτησε τι είχα, τι συνέβαινε. Είχα πολλά, μα ήλπιζα μια μέρα να σταθώ, όμως ο καρκίνος με φόβισε, με τρόμαξε πολύ. Της απάντησα πικρά και λυπημένα: "δε μ’ έφταναν όσα είχα, με βρήκε το "καλό" δεν έχω που να πάω, τι θα γίνω;" - Μη στέκεσαι, τρέχα να βρεις τον πατέρα Κωνσταντίνο κι όλα σου τα βάσανα θα φύγουν, θα περάσουν, μια λέξη είναι, μόνο μια, αυτή που θα σε σώσει: "ΓΑΛΙΛΑΙΑ". Πραγματικά η λέξη αυτή μου έδωσε ελπίδα για ζωή, στο πρόσωπό μου φάνηκε και πάλι η χαρά, το γέλιο ξαναγύρισε στα πικραμένα χείλη κι άρχισα να περπατώ με βήματα γοργά και σταθερά. Βρήκα αγάπη, συμπαράσταση, φροντίδα, ανθρωπιά στη Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας "ΓΑΛΙΛΑΙΑ". Ευγνωμονώ κι ευχαριστώ όλους που μου άπλωσαν τα χέρια, με βοήθησαν να βρω πάλι το σωστό δρόμο, το δρόμο του Σωτήρα του κόσμου ΧΡΙΣΤΟΥ.
κα Δέσποινα Σωτηράκου
                                                                                                                24 Ιανουαρίου 2013


§  «Πρέπει να πιστεύεις, γιατί αν δεν πιστεύεις δεν γίνεται τίποτα»


donate now blue


TUV hellas iso9001