Έφευγα γαληνεμένη!

Παλιά ο Θεός για μας ήταν στην άκρη, στο περιθώριο της ζωής μας, δεν τον είχαμε στη ζωή μας. Αυτό που κυριαρχούσε σε μένα και στον άνδρα μου, το Βαγγέλη, ήταν τα "θέλω". Με βάση τις επιθυμίες μας και τα "θέλω" μας προγραμματίζαμε τη ζωή μας. Δεν υπολογίσαμε ποτέ το Θεό, μέχρι που ήρθε η ανατροπή, ήρθε η δοκιμασία, η αρρώστια. Και τότε τα "θέλω" πήγαν στην άκρη, στο περιθώριο κι αρχίσαμε να λέμε και οι δύο "πρώτα ο Θεός" θα κάνουμε αυτό. Συνήθιζα να πηγαίνω στην ενορία μου. Εκεί οι γνωστές και φίλες άρχισαν να μου λένε: "Βρε  Χρυσούλα, τι κακό σας βρήκε, τι κακό είναι αυτό που πάθατε" κι αντί να ηρεμώ μού βγαινε ένας θυμός. Δεν ήθελα να εγκαταλείψω την εκκλησία κι άρχισα να πηγαίνω σε μία κοντινή ενορία. Με άφηνε ο Βαγγέλης εκεί και καθόμουν ήρεμη και παρακολουθούσα τη λειτουργία. Δεν ήξερα κανέναν, δε με ήξερε κανείς. Έφευγα γαληνεμένη!
κα Χρυσούλα Λάκκου
Γενάρης 2012






§  «Πρέπει να πιστεύεις, γιατί αν δεν πιστεύεις δεν γίνεται τίποτα»


donate now blue


TUV hellas iso9001